راستش رو بخواهید چند وقتیه یک موضوعی فکرم رو به خودش مشغول کرده

هر وقت نزدیک انتخابات میشه عکسهای آقای خاتمی رو در کنار اکثر کاندیداها میبینیم تا حالا نشده که کسی که میخواهد رای بیاورد عکس احمدی نزاد رو کنار خودش بگذاره

و این در حالیست که در خبرهای مکرر از شبکه های مختلف تلویزیون یاد اوری میشود که احمدی نزاد محبوب ترین ریییس جمهور شناخته شده است !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ولی من معتقدم که رییس جمهوری محبوب تر و انسان تر از خاتمی تا به حال بر سر کار نیامده و احتمالا نخواهد امد

خوب بگذریم

این چند وقت اتفاقات عجیب و غریبی هم رخ داد از جمله بمب گذاری شیراز

"پیامد خودکامگی و سرکوب "

باز هم بگذریم

صحبت کردن در مورد این مسائل به عقیده من هم زدن لجن ته جوی اب است دردی را دوا نمیکند فقط بوی گندش بلند میشود بویی که خیلی وقته همه اون رو حس میکنند اونهایی هم که توی کثافت غرق شده اند نمیفهمند و به ان عادت دارند بعضی ها هم که کلا دماغشان کیپ است و هیچ بویی را نمیفهمند

فقط میخوام یک چیزی رو براتون بنویسم و اون این که انقلاب برای آن نبود که دوباره در ایران مجلس فرمایشی و گوش به فرمان تشکیل شود

انقلاب برای آن نبود که هر انتقاد کننده ای را مرعوب کنند و صاحبان قلم از نقد فساد و بی کفایتی حاکمیت بترسند

مردم با این امید به میدان انقلاب آمدند که از بند استبداد رهایی یابند و سرنوشت خود و اداره ثروت های عظیم ملی خود را در دست بگیرند و چون ۳۰ سال پس از انقلاب حاکمان جمهوری اسلامی و در راس آن آقای خامنه ای همه صداهای منتقد و مخالف را سرکوب کرده اند گرایش به قهر و خشونت و مقابله با مثل با حاکمیت در جامعه اجتناب نا پذیر شده است . بمب گذاری اخیر در شیراز هشداری است که گمان نمیکنم حاکمان جمهوری اسلامی را از خواب غفلت بیدار کند

کاهش فعالیت های سیاسی احزاب اصلاح طلب و  طرفداران مبارزه سیاسی غیر قهر آمیز که نتیجه مستقیم ادامه سرکوب و اختناق حاکم است دوباره گرایش به قهر و خشونت را در ایران دامن زده است . اگر مبارزه قهر آمیز دامن گیر شود بهناچار اصلاحگران به حاشیه رانده میشوند و جامعه ایران دستخوش قهر و خشونت خواهد شد

در آن زمان دیگر صدای مصلحان به گوش نسل خشونت گراییده نمیرسد و کار از کار گذشته

آیا برای اجتناب از فاجعه هنوز راهی و فرصتی باقی مانده است ؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!